Mingotiña, si está alá Cernadas y Castro, Diego Antonio Xoubanova Montero, Florentina Álvarez, Rosario González Seoane, Ernesto Álvarez, Rosario González Seoane, Ernesto Álvarez, Rosario González Seoane, Ernesto Ministerio de Economía y Competitividad (FFI2013-47589-P) Instituto da Lingua Galega Santiago de Compostela 2018

Distribuído baixo Creative Commons Attribution Non-Commercial 3.0 Unported License

Gondomar. Corpus dixital de textos galegos da Idade Moderna España A Coruña Biblioteca particular fols. 40v-42r Diego Antonio Cernadas y Castro, cura de Fruíme Ô Baruto da Criada de Fol peneirando à Ama do Crégo Galego Galego, castelán Papel 114 fols.

O manuscrito, formado por pregos cosidos, carece de numeración correlativa, aínda que algúnha das composicións si ten numeración específica.

Boa

Texto a unha soa columna

Autógrafo.

Manuscrito autógrafo de Fuíme, pasou tras a súa morte a mans de Manuel Patiño Ulloa. Actualmente, nunha biblioteca privada da cidade da Coruña.

Ofrécese unha transcrición conservadora do texto, que mantén grafías, puntuación e separación de palabras orixinais, e unha edición interpretativa, que regulariza e moderniza estes aspectos cando non teñen relevancia lingüística.

1753ca Galego Manuscrita Poesía culta Textos semipúblicos Textos compilados
Ô Baruto da Criada de Fol peneirando à Ama dò Crego.
Mingotiña, si està alà nà tua man ô Pandeiro, fais de conta, que ôpunteiro, è ò fol da gaita està acà: à foliada andarà, mais con esa girigaita non magines, que se gengaita ô mundo, que è gran fistol, è vè, què te ris do fol para donde ronca â Gaita. Mingota mira o que fas con este fole, bolante, que non selle pon por diante canto lle din por detras: non che tente satanas, que un home, que tanto fonde èmira si se che esconde, que ô non tratalo con Ley, e darlle non ollo a ô Rey, epor se en contos cò Conde. Mira que é moito home fol, esaue mais que ninguen, por que os foles, visto ten, o que non ten visto o Sol; non è menester farol, para que no conto dès, è non pode, como ves, ver por aquestas sinais quen ten dous ollos nomais tanto, como quen ten tres. Falas como nun Cortello è ainda hà de aver un estrozo, pois sin ver que o fol è mozo, dàs nel como nun fol vello: ay Mingota eu chè aconsello, non fagas con que se atufe, librenos Dios de que bufe, por que si colle un fumeiro en boas mans està ô Pandeiro pa. quentarche ô adufe. Eu non sèi, en que te fias Mingota? èu non chas arrendo, tanto os foles bàs enchendo, que has de pagar às maquias: non metas con foulerias teu amo no trimiñado, que ò beras tan enfoulado que cantes coma às serenas acudi ao Crego nenas que vai todo enfariñado. Tu ven puderas calar, por que si o Demo te tènta, hache de dar unha quenta que te hà depor apelar: sè mò dàs en chamuscar elle rebolues âfreima hache de acordar â teima pois, sinon tes tirixol jà viche, que por un Fol, no Cauildo hovbo unha queima.